موسیقی را باید برای موسیقی بخواهند
موسیقی را باید برای موسیقی بخواهند

نشست خبری “موانع و راهکار های دیروز ، امروز و فردای موسیقی ایران” با حضور انوشیروان پویان- آهنگساز، صادق میرزا-خواننده، هوشنگ فراهانی- آهنگساز و استاد دانشگاه، عندلیبی – نوازنده با اصحاب رسانه در شهر کتاب فرشته برگزار شد. به گزارش خبرنگار پایگاه خبری صدای دیپلماسی ایران(idva)،انوشیروان پویان- آهنگساز در این نشست با اشاره به اینکه […]

نشست خبری “موانع و راهکار های دیروز ، امروز و فردای موسیقی ایران” با حضور انوشیروان پویان- آهنگساز، صادق میرزا-خواننده، هوشنگ فراهانی- آهنگساز و استاد دانشگاه، عندلیبی – نوازنده با اصحاب رسانه در شهر کتاب فرشته برگزار شد.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری صدای دیپلماسی ایران(idva)،انوشیروان پویان- آهنگساز در این نشست با اشاره به اینکه هنرمند مانند سایر انسان ها دوستدار هنر است، اظهار کرد: تفاوت، در شدت ِ برانگیختگیِ منجر به اشتیاق او، با دیگران است. محلِ آتشِ شوق، درون و جرقه ها و مُشتعل کننده هایش، محیط  است؛ در واقع قدرت محیط غالب بر استعداد فرد است یعنی آنچه در دسترس تر برای  فرد است شوق آفرین نیز هست.

پویان با بیان اینکه ورود به چرخه کمال هنر منابع کمال بشری را میخواهد که دسترسی به آن آسان باشد، تصریح کرد: این مهم بشرط مجموعه توانایی ها و سلامت زیستی فرد و افراد که عامل مهم بعدی فهم تمام آن منابع است البته معمولا بطور مطلق ممکن نیست.

این آهنگساز با تاکید بر اینکه هنرمند آگاهانه راه را چرخه کمال مطلوبی که، معنا از حیات نیز برایش مهم تر خواهد شد، انتخاب می کند، ادامه داد: شناخت و یا عدم شناخت این موضوع میتواند فرصت ساز یا تهدید کننده باشد چرا که هنر تمامی انسان ها در هر جغرافیایی میراث دار هنر پیشینیان است.

او اضافه کرد: این امر بگونه ای است که عده ای از افراد در هر جامعه ای یا آنرا دانسته و حفظ کرده تا به نسل بعد آگاهانه و بدرستی انتقال دهند ؛یا  عده دیگر بر کیفیت آن افزوده و یا  افرادی مرزهای هنر را جابجا نموده و گسترش میدهند تا نسل های بعد بر آن آثار اعماق جدیدی را کشف و ضبط کنند.

پویان خاطرنشان کرد: امروز انسانها سالهاست که به  سمت تهدید آن رفته اند و  خود در حال گسترش پاندمی مانع ساز آن اند .

این آهنگساز با اشاره به موانع موجود اظهار کرد: میل به انحصار گری و تملک هر نوعی از آثار هنری، تسری دیدگاه رایج در محصولات تجارتی به هنر و موسیقی مانند بازاریابی ها تولید ارزان، تبلیغات، فروش گسترده و … ویرانگری کرده و راه نابودی بخش های با کیفیتی از آنرا را بی برگشت میکند.

این هنرمند با اشاره به اینکه موسیقیِ حقیقی، تمام قوای حسی و ادارکی افراد را به  خدمتِ درکِ بهترِ حسِ شنوایی گرفته و متمرکز میکند، عنوان کرد: بیشتر تولیدات موسیقایی دنیای امروز حس شنوایی  را قربانی حس دیداری کرده است.

پویان تاکید کرد: امروز خبری از انتشارِ آثاری که خواستنِ موسیقی، برای موسیقی باشد وجود ندارد بلکه تمرکزِ تولیداتِ موسیقایی بیشتر بر مستمسک کردن آن به جهت کسب شایستگی های اجتماعی است.

وی با بیان اینکه موسیقی ایرانی بخشی مهم، با ظرفیت و با کیفیت، قابل توسعه و رنگارنگ میراث انسانی است، اعلام کرد: این خطر که تنوع موسیقی ایرانی در میان ایرانیان به یک مورد نزدیک شود و در نهایت، در موسیقی جهانی حَل شود، بیش از پیش عیان شده است. امضای موسیقیِ ایرانی در شیبِ ملایمِ و موثرِ بی رنگی است .

این آهنگساز اضافه کرد: علت اصلی بخشی از واقعیت این است که هر فرد، هر موسیقی را که می شنود، لازم دارد تا با  شاخص یا متری مقایسه کند در غیر اینصورت آنرا می پذیرد و ذائقه شنیداری مورد پسند خود می پندارد .

پویان با بیان اینکه سهم غالب تصویر ذهنی مردمان مان استفاده های ابزاری است که از موسیقی شده و می شود، تصریح کرد: دنیا از کاپیتالیسم هنر که بی توجه به هزینه های هنگفتی است که انجام میدهد و با پمپاژ ثروت نظم طبیعی هنر ها را برهم میزند، رنج های بی پایانی خواهد برد.

این آهنگساز با اشاره به راهکارهای موجود عنوان کرد: نخستین راهکار این است که سهم بالایی از نفرات اجتماع موسیقی را برای موسیقی بخواهند.

پویان ادامه داد: معنی هر کلمه و در اصل تعاریف از هنر و موسیقی از سلایق رها و معنی با تصویر دقیق ذهنی آن مطابق یا بسیار نزدیک شود-که نیازمند کاری پژوهشی است. بنوعی هرآنچه از موسیقی میدانیم در نهایت توصیفاتی است که یا ما را نزدیک به شناخت مطلق میکند یا دور اما موسیقی هنوز ناشناخته است.

این فعال هنر موسیقی با بیان اینکه کلیه آثار فاخر بجای مانده ، شامل مکتوب و شنیداری در دسترس عموم علاقه مندان و متخصصان قرار گیرند، خاطرنشان کرد: روزگارِ امروز، فرصت های ارتباطی دارد تا میان افرادی که استفاده ابزاری و رسانه ای از موسیقی می کنند با دیگر افرادی که دغدغه موسیقی با کیفیت دارند، آسان تر از گذشته تفاوت ها را دید. سواد رسانه مانند خواندن و نوشتن سواد ضروری دنیای امروز است.

این آهنگساز اضافه کرد: دسترسی آسان و ارزان به منابع شنیداری موسیقی ملل و اقوام، بالاخص موسیقی فاخر ایرانی از طریق اختصاص بخش کتابخانه های گویا-صوتی در کتابخانه های مکتوب که علاوه بر دسترسی به کتاب های صوتی شده، منابع شنیداری با کیفیت در اختیار اکثریت جامعه قرار گیرد، یکی دیگر از راهکارهای موجود است.

پویان با بیان اینکه با این تصمیم فرهنگ مطالعه شنیداری و یادگیری شنوایی تقویت شده، فوائدی مانند قرائت های ادبیات کلاسیک ایرانی و … برای هر نسلی آسان تر خواهد شد، عنوان کرد: منابع برتر مطالعاتی از کتابخانه های خصوصی، یا ملی و … شناسایی و کشف شده و توسط تاسیس یا حمایت از انتشارات های تخصصی، تجدید چاپ شوند .

این آهنگساز تاکید کرد: تاسیس یا حمایت از انتشارات هایِ تخصصیِ تکثیرِ آرشیوِ موسیقیِ فاخرِ ایرانی بی کلام و با کلام ایرانی توسط ارتباط با اشخاص حقیقی یا حقوقی فرهنگی و هنری ای که تلاش های مخصوصی، مجموعه داران آن آثار می کنند، دسترسی  آسان تر و سریع تر علاقه مندان و متخصصان  را باعث خواهد شد.

به گفته او؛ تحقیق، برزورسانی و اجرا در خصوص قوانین موجود مالکیت معنوی که ضمن فوائد بیشمار فرهنگی، مالیات از هنر را معنا دارتر میکند.

پویان با اشاره به اینکه آموزشگاه های موسیقی ضمن تدریس فنون ساخت و اجرای آثار موسیقی، پیشنهاد کرد: آموزش ساخت ساز در کلاس-کارگاه ها مانند کلاس آموزش ساخت سنتور در کنار آموزش نوازندگی را در دستور کار بگذارند، اساتید به انتقال تاریخ موسیقی و معرفی منابع مطالعاتی به هنرجو در کنار آموزش فنون، مانند : آموزش تاریخ سنتور در ایران، اساتید برجسته و …. توجه کنند.

این آهنگساز ادامه داد: بخش فروشگاهی یا مطالعاتی در آموزشگاه ها به آثار شنیداری و دیداری بجا مانده از اساتید سابق و معاصر  اختصاص دهند و به فن طراحی و ساخت تکنولوژیهای صدا و صدابرداری توسط تولیدکنندگان ایرانی در آموزشگاه های موسیقی و صدابرداری توجه کنند.

وی با اشاره به استفاده بهینه تر از ظرفیت معرفی کتاب سال، عنوان کرد: کشف مجدد و استفاده از آکوستیک معماری ایرانی در طراحی و ساخت سالن های اجرا و همایش ها که سبب اختراعات جدید معماری ایرانی نیز خواهد شد .

پویان اضافه کرد: عنایت و رسیدن به اجماع نظر اساتید فن و مدیران به تشخیص و ترویج – متر هنری، جهت رسیدن به زبانِ مشترکِ موسیقی ای  باکیفیت و در نهایت به امضاء موسیقی ایرانی مشترک دست پیدا کنند.

او به کاشت درختانی که چوب آنها برای ساخت ادوات موسیقایی با کیفیت نیاز است، اشاره کرد و افزود: این امر در مناطقی از شمال ایران و نواحی از زاگرس امکان پذیر است ، تا کشورمان دارنده ، بانک چوب موسیقی کشور شده و مازاد آنرا از ظرفیت های  صادارتی خود در سالهای آینده داشته باشد .از فوائد این ایده حفاظت از درختان و جنگلها در کشور عزیزمان است .

این آهنگساز اضافه کرد: تاسیس شرکت ها و کارخانجات مدرن برای ساخت ادوات موسیقایی با کیفیتی که بخش هایی مانند آزمایشگاه های فیزیک صدا و چوب و فلز و .. ، تحقیق و توسعه و… را داشته باشد .

پویان در پاسخ به پرسش خبرنگار ما مبنی بر اینکه آیا می توان گفت فقدان نقد حرفه ای موثر از آثاروعملکرد موسیقی دانان وهمچنین  مسائل و مشکلات آنان به این چالش ها افزوده است، گفت: این حرف را تایید می کنم والبته معتقدم صرفنظر از برخی از تلاش های موثر منتقدین و کارشناسان این حوزه، نقد آثار موسیقی هم مانند خود این هنر مورد کم لطفی قرار می گیرد و این در حالی است که موسیقی نیز می بایست در نزد اهل هنر و رسانه جدی تر تلقی شود تا به حل این مشکلات کمک کند.

گفتنی است در بخش پایانی نشست، از توجه شهرداری تهران برای نامگذاری برخی از خیابان های مهم بنام اساتید شریف و متین موسیقی ایران، تحسین شد.