پرستوها،ابزاری متفاوت جهت جاسوسی
پرستوها،ابزاری متفاوت جهت جاسوسی

  به گزارش پایگاه خبری صدای دیپلماسی(idva.ir) و به قلم امیر کربلایی , جاسوسی یک روش بسیار متداول در میان همه کشورها، بالاخص کشورهای ابرقدرت جهت رسیدن به منافع و اهداف خاص و تعریف نشده است.این اهداف آنچنان مهم و تاثیر گذار هستند که ابرقدرت ها از همه روش های ممکن برای نیل به این اطلاعات […]

  به گزارش پایگاه خبری صدای دیپلماسی(idva.ir) و به قلم امیر کربلایی , جاسوسی یک روش بسیار متداول در میان همه کشورها، بالاخص کشورهای ابرقدرت جهت رسیدن به منافع و اهداف خاص و تعریف نشده است.این اهداف آنچنان مهم و تاثیر گذار هستند که ابرقدرت ها از همه روش های ممکن برای نیل به این اطلاعات استفاده می کنند.
سفارت ها به عنوان نمایندگی هر کشور علاوه بر کارهای کنسولی خود معمولا بحث های خبری و اطلاعاتی را پوشش می دهند.دیپلمات ها در کشورهای هدف معمولا جزو نیروهای باتجربه از لحاظ سیاسی نظامی و اطلاعاتی هستند و در مقوله ارتباط با افراد خاص از تجربیات راهبردی برخوردارند.
راه های نفوذ جهت بحث جاسوسی معمولا دارای کلید واژه هایی هستند که با کمی وقت گذاشتن به راحتی می شود شخص هدف را به واسطه آنها در مسیر مورد نظر قرار داد.این افراد با برقراری یک ارتباط ساده و دریافت نوع و جنس نیازهای طعمه خود از جمله بورسیه تحصیلی، تراکنش های مالی و یا وعده اقامت در کشورهای اروپایی و آمریکایی شرایط را متناسب با خواست آنها فراهم می کنند.در این میان یک راه جهت برقراری ارتباط با افراد هدف وجود دارد که شاید ساده ترین و شاید پیچیده ترین روش در بحث جاسوسی باشد “استفاده از زنان و دختران به عنوان پرستو”.
در ادبیات سیاسی ایران، پرستو به زنانی اطلاق می‌شود که دستگاه‌های امنیتی کشورها و گروه‌های سیاسی از آن‌ها برای دام‌گستردن علیه سیاستمداران شاخص و یا افراد رده بالای جناح رقیب استفاده می‌کنند. در این سبک جاسوسی که اصالت و خاستگاه آن اسرائیلی بوده ، افراد با گرایش های بیشتر سیاسی هدف قرار گرفته و زنی را به عنوان معشوقه به زندگی فرد وارد کرده و هدف کلی آن جاسوسی یا دست کم بی‌اعتبار کردن شخص مورد نظر  است رژیم اشغالگر قدس به عنوان پیشگام در این روش معمولا از اعراب به بهترین شکل سوء استفاده و مقاصد شوم خود را عملیاتی می کند.


نمونه هایی از این نوع روش نیز در ساختار سیاسی ایران توسط دستگاه امنیتی شناسایی و برخورد لازم انجام شده است.
در ماجرای شهردار سابق تهران که منصب های زیادی در عرصه های سیاسی و فعالیت های حزبی داشته ، عده ای موضوع را به گونه ای هدایت کردند که سمت و سوی حادثه ، به بحث پرستو و جاسوسی گره بخورد.
اما در این بین سوالاتی مطرح می شود که آیا در ساختار حزبی و جناحی ایران با وجود دقت دستگاه های اطلاعاتی این امر تا چه حد قابلیت عملیاتی دارد؟آیا دستگاه های ذیربط در نمونه های این چنینی دخیل هستند؟.حال وظیفه دستگاه های اطلاعاتی و امنیتی است تا به این موضوع ورود کرده و برای توجیه افکار عمومی شفاف سازی کنند.